پیکان، خودروی خاطرات دیروز ما

تاریخ نگاه خودرو :پیکان 

کم وبیش هر ایرانی حداقل یکبار سوار خودروی پر تیراژ پیکان گردیده است. در سالهای نه چندان دور، پیکان، خودرو عروسی و عزای ما و عجین شده با روحیات و فرهنگ ما بود.
خودرویی که شیشه هایش با یک دستگیره بسیار محکم(البته اگر دستگیره داشت) بالا و پائین می رفت. ترمز ABS ، کیسه هوا، کولر و فرمان هیدرولیک و ….بگذریم

 

مروری بر تولد

پس از ناکامی در ساخت خودروهای های فیات در سال ۱۳۴۰، شرکت ایران ناسیونال (ایران خودرو کنونی) قراردادی با گروه روتس انگلیس در حال ورشکستگی بست و تولید این خودرو در ایران در سال ۱۳۴۶ کلید خورد.عمر تولید این خودرو در ایران چیزی حدود ۴۰ سال به طول انجامید.در سال ۱۳۶۴خط تولید پیکان در انگلیس متوقف شد و این شرکت با پژو فرانسه ادغام گردید.همین امر موجب کاهش تولید از ۷۰ هزار در سال ۱۳۶۳ به حدود ۳ هزار در سال ۱۳۶۸ تنزل کرد.پس از رایزنی ها قرار شد سیستم موتور و تعلیق پژو ۴۰۵ روی پیکان نصب و خط تولید احیا گردد.

سرانجام آخرین پیکان در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۴ تولید و به موزه خودرو انتقال یافت. روی بدنه پیکان این عبارت درج گردید: “پیکان ارابه ای بود که صنعت خودرو بر دوش آن شکل گرفت و امروز به موزه می رود تا نظاره گر اعتلای این صنعت باشد”.
و خودروی تندر ۹۰ جایگزین این خودرو پرتیراژ معرفی گردید اما به دلیل مسائلی پژو آردی و روآ روانه بازارگردیدند که نه تنها جایگرین مناسبی برای پیکان نبودند حتی نام پژو را نیز لکه دار کردند.
از انواع مدلهای پیکان می توان به:
پیکان جوانان
دولوکس فیس لیفت
پیکان پژویی
پیکان ۱۶۰۰
نام برد.

پیکان خودروی خاطرات دیروز ما

نکات جالب:

– کسی که نام پیکان را برگزید احمد خیامی بنیانگذار ایران ناسیونال بود که از بین نامهای انتخابی آرو، پیکان، تیر و خدنگ، پیکان را برگزید.

 

– اولین کسی که از پیکان استفاده کرد امیرعباس هویدا بود او با وجود داشتن مرسدس بنز ضد گلوله،تا آخر عمر صدارت سوار شدن بر پیکان سرمه ای اش را ترجیح داد.جمله معروف ” به امید روزی که هر ایرانی یک پیکان داشته باشد” از اوست.